Eigen kracht

Naast het leiden van een autonoom leven hebben mensen behoefte aan daadkracht; het gevoel dat we competent en sterk zijn en grip hebben op ons leven. Competentie wordt binnen de Self-Determination Theory als tweede van de drie basisbehoeften omschreven. Mensen voelen zich prettig als ze uitgedaagd worden en kunnen doen waar ze goed in zijn, zonder hierbij overvraagd te worden. Als mensen zich kunnen richten op het verwezenlijken van hun dromen of wensen, dan komen ze in hun kracht en is groei en toename van welbevinden mogelijk.

Zorgverleners kunnen krachtgericht werken door:

  • te vragen naar wensen, dromen en kwaliteiten;
  • stimuleren deze kwaliteiten te benutten en dromen te verwezenlijken;
  • waar nodig meedenken en ondersteuning bieden, maar geen taken overnemen die cliënten zelf kunnen;
  • waar mogelijk en gewenst de cliënt uitdagen de eigen kracht te vergroten door aanspraak te maken op zijn of haar netwerk en
  • vaardigheden en tools aanreiken om verandering te verwezenlijken.

Verandering (van de situatie) is echter alleen mogelijk als er naast competentie ook wilskracht en een autonome motivatie is. De wensen en veranderingen kunnen te maken hebben met de context van een ziekte, handicap, woonomgeving of andere zorgkwestie, maar bij eigen kracht gaat het juist ook om het verleggen van de aandacht van klachten naar krachten en zal de aandacht en betrokkenheid van zorgverleners en zorgaanbieders dus verder gaan dan de directe zorgvragen.